KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2020/793 E., 2020/1753 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi kötüye kullanma, hizmet suretiyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Karar verilmesine yer olmadığı, TCK'nın 257/1, 62/1, 52/2 maddesi gereğince 3.000 TL adli para cezası
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
İddianame içeriğinde yer alan; " Alacaklı müşteki vekilleri sıfatıyla, borçlu ... Ltd.
Şti. hakkında, Bakırköy 11. İcra Müdürlüğünün 2008/2215 sayılı dosyası ile başlattıkları takip alacağına mahsuben 13.000,00 Türk lirasını haricen tahsil ettikleri hâlde, müştekiye vermeyerek uhdelerinde tuttukları, Alacaklı müşteki vekilleri sıfatıyla, borçlu ... hakkında, Bakırköy 11. İcra Müdürlüğünün 2008/2214 sayılı dosyası ile başlattıkları takip alacağına mahsuben 5.000,00 Türk lirasını haricen tahsil ettikleri hâlde, müştekiye vermeyerek uhdelerinde tuttukları, müşteki vekilleri sıfatıyla, borçlu Yapı Tekstil İnş.
Müh. San. Tic. Ltd.
Şti. hakkında, Bakırköy 11. İcra Müdürlüğünün 2008/2213 sayılı dosyası ile yürüttükleri takipte, kefil ...'ten aldıkları her biri 15.000,00 Türk lirası olan toplam 75.000,00 Türk lirası tutarındaki 5 adet senedi müştekinin talebine rağmen vermeyerek uhdelerinde tuttukları" şeklindeki isnatların sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceği nazara alınarak maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılabilmesi açısından, tüm evrakın tetkiki suretiyle iddia, savunma ve kanıtların birlikte değerlendirilmesi için,
sanığın katılan ...'ın vekili olarak görev yaptığı dosyalar üzerinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetine inceleme yaptırılarak sanığın hak ettiği vekalet ücreti ve sanık avukat tarafından yapılan masrafların tespiti ile katılana iade edilmeyen miktarlar karşılaştırılarak hapis hakkı bakımından orantılı olup olmadığının tespiti ile eylemin zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının takdiri ile hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2020/793, K. 2020/1753, 22 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama