Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/8000 K.2021/1543

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suçtan zarar görenlere kazanç elde etmek amacıyla borç para vererek tefecilik suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; mağdurlar kolluk marifetiyle alınan ifadelerinde sanıktan faiz karşılığı borç para aldıklarını ikrar etmelerine rağmen kovuşturma aşamasında beyanlarını değiştirerek sanıkla aralarındaki borç ilişkilerinin herhangi bir komisyon içermediğini ifade etmiş iseler de; aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması,

bu bağlamda, sanıkla bir süre beraber çalışan ve mağdurlarla sanığı tanıştıran tanık Olcay'ın tüm safhalarda sanığın tefecilik yaptığına yönelik ısrarlı beyanları ve mağdurlar ile sanık arasında faiz karşılığı gerçekleşen borç ilişkisine şahit olduğuna yönelik ifadeleri, dikkate alındığında tüm dosya kapsamından sanığın kazanç sağlamak için tefecilik fiilini işlediği, yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,