Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/8272 K.2021/1741

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı TCK'nın 257 maddesinde öngörülen cezaların tür ve miktarına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/-4 maddesinde yazılı 8 yıllık asli ve 12 yıllık dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, her ne kadar gerekçeli karar başlığında suç tarihi 2004 yılı olarak yazılmış ise de sanığın görevde kaldığı son tarih olan 06/05/2006 tarihinin suç tarihi olarak kabul edildiği,

suçun işlendiği 06/05/2006 tarihi ile temyiz incelemesi günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, her ne kadar hükmün açıklanması geri bırakılması kararının kesinleşme tarihi ile hükmün açıklanmasına neden olan ikinci suçun işlenme tarihi arasında zamanaşımı süresi durmuş gibi gözükse de verilen ilk hükümde suçtan zarar gören ilgili Bakanlığın davadan haberdar edilmediği bu sebeple hükmün kesinleşmediği anlaşılmış olup, zamanaşımını kesen veya durduran başkaca sebebin de bulunmadığı anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,