Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/8579 K.2021/1246

Dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Vergi Usul Kanunu'na Muhalefet suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan;

213 sayılı VUK’nın 359/b, 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında, 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle, eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde yukarıda eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Tefecilik suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında Uyap sorgulamsında aynı suçtan açılmış Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/235 Esas sırasında kayıtlı kamu davasının açıldığının yargılama neticesinde 01/07/2016 Tarih ve 2016/634 sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, dosyasının getirtilerek incelenmesi sonrasında, iş bu davanın mükerrer dava olup olmadığının saptanması sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik

araştırma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğu,

5237 sayılı TCK’nın 241/1, 43/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında, 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,