Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/8641 K.2021/1598

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tefecilik suçuna ilişkin olarak. TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçu kanunun "Topluma Karşı Suçlar" başlıklı üçüncü kısmının dokuzuncu bölümünde düzenlenmiş olup suçun mağduru tüm toplumdur. Tefecilik ilişkisinde faiz karşılığı ödünç para alan kişi, iradi olarak faiz ilişkisinin tarafı olmakta olup gerçek anlamda suçun pasif failidir.

Ancak kanun koyucu izlediği suç siyaseti gereği tefecilik fiilinin aktif failinin kolayca tespitini sağlamak amacıyla ödünç para alan kişiyi cezalandırmamıştır. Bu halde tefecilik fiilinin pasif faili konumunda bulunan faiz karşılığı ödünç para alan kişinin suçun mağduru olarak kabulüne olanak yoktur.

Bu kişilerin fail hakkında şikayetçi olmaları halinde açılan bir kamu davasındaki konumları ihbar eden niteliğindedir ve suçun doğrudan mağduru olmadıklarından davaya katılma hak ve yetkileri bulunmamaktadır.

Bu nedenle sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen faiz karşılığı para alanların katılma hakkı olmadığı, yine mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından müşteki ... vekili ve müşteki ... temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Müşteki ...'un beyanına göre sanığın kazanç elde etmek amacıyla borç para verdiği tarihin 2009 yılı ilk ayları olduğu, bu hususun da sanık lehine değerlendirilerek suç tarihinin 01/01/2009 olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede; suç tarihinin 01/01/2009 tarihi yerine gerekçeli karar başlığında 2008, 2009, 2010 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.