Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/9146 K.2021/2503

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi: Hazinenin, bedelsiz senedi kullanma suçundan doğrudan zarar görmediği, bu itibarla bahse konu suçtan kurulan beraat hükümlerini temyiz hakkının bulunmadığı nazara alınarak, vekilinin bu suça ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, İncelemenin tefecilik ve 213 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 141/3, CMK'nın 34/1 ve 289/1-g maddeleri gereğince, hakimlerin ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olduğu, CMK'nın 230/1. maddesine göre de mahkumiyet hükmünün gerekçesinde delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi,

ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi gibi hususların bulunması gerektiği halde, sanığın eyleminin ayrı ayrı değerlendirilerek delilleriyle birlikte hangi sanığın hangi eylemi nedeniyle sorumlu tutulduğu somut gerekçelerle ortaya konulmadan, keza sanığın sabit görülen fiilleri ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi ile delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği de gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,