Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/9187 K.2021/245

Sanık ... hakkında tefecilik suçundan açılan davanın yargılaması sonunda Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.06.2017 tarih ve 2017/422 Esas, 2017/370 Karar sayılı mahkumiyet kararının sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.06.2020 tarih ve 2020/3190-2020/203 sayılı kararı ile; sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün "DÜZELTİLEREK ONANMASINA," oybirliğiyle karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 25.12.2020 tarihli itiraz dilekçesinde; “Sanıkların 2008 yılında işledikleri iddia edilen tefecilik suçundan cezalandırılmaları için 19/03/2009 tarihli iddianame ile Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesine dava açılmış, yapılan yargılamada sanıkların sorgusu 27/05/2009 tarihinde yapılarak haklarında 23/06/2009 tarih ve 2009/147-353 sayılı beraat kararı verilmiştir. Temyiz incelemesi sonucunda 4. Ceza Dairesi'nin 06/11/2013 tarih ve 2013/13473 Esas sayılı ilamı ile söz konusu karar bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda mahkeme 20/10/2015 tarih ve 2014/11 esas-2015/496 sayılı karar ile sanıkların beraatlerine hükmetmiştir. Temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 18/04/2017 tarih ve 2016/2049 Esas sayılı ilamı ile söz konusu karar bozulmuştur.

İkinci Bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda mahkeme 22/06/2017 tarih ve 2017/422 esas-2017/370 sayılı kararı ile her iki sanığın tefecilikten mahkumiyetine karar vermiştir. Yapılan temyiz başvurusu üzerine yüksek Dairenizin 02/06/2020 tarihli ve 2020/3190-203 sayılı ilamı ile mahkumiyet hükümleri onanmıştır.

Yapılan incelemede sanıkların sorgu tarihi olan 27/05/2009 ila mahkumiyet kararının verildiği tarih olan 22/06/2017 tarihleri arasında TCK'nin 67. Maddesi kapsamında zamanaşımını durduran veya kesen herhangi bir nedene rastlanılmamıştır. Bu arada geçen süre 8 yıl 26 gündür ve asli zamanaşımı gerçekleşmiştir.'' düşüncesiyle Dairemizin kararına karşı itirazda bulunmuştur.