Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10117 K.2024/2824

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/768 Esas, 2015/461 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın;

a. Cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanın Temyiz İsteği

Süre tutum dilekçesiyle kararı temyiz etmiş olup, gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı belirlenmiştir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Özetle katılanın ifadesinin doğru olmadığına, aralarında husumet bulunduğuna, iftira attığına, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası ile aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 01.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Cinsel Saldırı ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Dosya kapsamına uygun kabule göre, sanığın katılana yönelik cinsel saldırı eylemi sırasındaki kasten yaralama ve tehdit eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunun unsuru olduğu,

cinsel saldırı eyleminin işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile katılanın iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle katılanın hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, olay günü sanığın, cinsel saldırı eylemi dışında katılanın hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunun cezasının alt sınırının 5 yıl olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 3. İddianamede sevk maddelerinde bulunan 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin uygulanmaması yönünde sanığa ek savunma hakkı verilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Açıklanan gerekçelerle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/768 Esas, 2015/461 Karar sayılı kararına yönelik katılan ile sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Cinsel Saldırı ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/768 Esas, 2015/461 Karar sayılı kararına yönelik katılan ile sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,