Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10256 K.2023/2843

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2015 tarihli ve 2014/884 Esas, 2015/319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Ceza yargılama ilkelerine uygun yargılama yapılmadığını, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Şartları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık ve mağdurenin şikayete konu dönemde birden çok kez cinsel ilişkiye girdiklerinden, sanığa ek savunma hakkı verilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince "Mağdur ... ******* ile sanığın bir süredir sevgili oldukları, ileriye dönük ilişki yaşamaya başladıkları, bu süre içerisinde bir çok kez cinsel ilişkiye girdikleri ve bu ilişki neticesinde mağdurun hamile olduğu, bu ilişkilerde mağdurun da rızasının bulunduğu fakat kendisini hamile bırakan sanıktan şikayetçi olduğu, mağdurun annesi olan müşteki Hatice'nin de olay nedeni ile şikayetçi olduğu,

Soruşturma aşamasında sanığa ulaşılamaması nedeni ile Espiye Sulh Ceza Hakimliği'nin 26/09/2014 tarih ve 2014/76 değişik iş sayılı kararı ile yakalama çıkartıldığı ve bu şekilde beyanının alındığı, Mağdurenin iddiaları dikkate alınarak dosyada başka türlü delil elde etme imkanının bulunmadığı anlaşıldığından mağdurenin 19/11/2014 tarihinde doğurduğu ... ******* adlı çocuk ile sanığın sağlığına zarar vermeksizin kan örneklerinin alınması amacıyla Espiye Devlet Hastanesine sevkinin sağlandığı,

Sanık ile mağdurenin doğurduğu ... ******* adlı çocuğun kan örneklerinin dosyamıza ibrazı sağlanarak kan örneklerinin uyumlu olup olmadığına dair CMK'nın 78-79.maddesi gereğince moleküler genetik incelemenin yapılması ve DNA testinin sağlanması için Ankara Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesine kan örneklerinin gönderildiği, Ankara Adli Tıp kurumu Ankara Tıp Grup Başkanlığı'nın 18/02/2015 tarihli raporunda;

mağdur ... *******, çocuk ... ******* ve sanık ... *********'na ait DNA profil karşılaştırması sonucunda sanık ... *********'nun % 99,99 ihtimalle çocuk ... *******'in biyolojik babası olduğunun tespit edildiğine dair rapor düzenlenmiş olduğu görülmekle. Sanığın atılı Reşit Olmayanla Cinsel İlişki suçunu işlediğinin sabit olduğu, suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdur ve müştekinin sanıktan şikayetçi olduğu anlaşılmakla,

Sanık ... *********'nun alt sınırdan cezalandırması yapılarak, sanık hakkında takdiri indirim dışında herhangi bir arttırım ve indinim nedeni bulunmadığından sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm bulunduğu görülmekle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5-6 maddelerinde tanımlanan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması hükümleri uygulanmayarak, Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezası mahkum edilmemiş olması,

yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarında pişman olduğu hususunda mahkememizde kanaatin hasıl olması ve mahkememizce sanığın mahkum edildiği hapis cezasının 2 yılın altında olması hususları göz önünde bulundurularak sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi hükmü gereği ertelenmesine" şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin beyanında sanık ile son ilişki tarihinin 2014 yılı Haziran ayı olduğunu söylemesi karşısında, olayın 6545 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden önce gerçekleştiği, o tarih itibari ile yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında cezanın alt sınırının 6 aydan başladığının gözetilmeyerek, karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Kanun uyarınca uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

Ayrıca bu tarih itibari ile öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü,

31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu değerlendirilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2015 tarihli ve 2014/884 Esas, 2015/319 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,