Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10380 K.2024/3547

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası; diğer sanık ...'ın eylemlerine yardım eden sıfatıyla katıldığından bahisle 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin delaletiyle aynı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası.

109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası; sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası; diğer sanık ...'un eylemlerine yardım eden sıfatıyla katıldığından bahisle 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin delaletiyle aynı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası.

109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/156 Esas, 2015/335 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıkların nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatine;

sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Katılanın aşamalardaki ısrarlı ve tutarlı beyanları, doktor raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların cinsel saldırı fiilleri sübuta ermesine rağmen beraatlerine karar verilmesinin yerinde olmadığına ilişkindir.

B. Sanık ... ile Müdafiinin Temyiz İstemleri

İlişkinin rıza ile gerçekleştirildiği kabul edilmesine rağmen alıkoymadan mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle çelişkiye düşüldüğüne, gerekçede araca rıza ile binildiği ve gidilen yerde de ilişkiye rıza ile girildiği kabul edildiği halde ceza hukukunun temel prensiplerine aykırı davranılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verildiğine, kısa süreli tartışmadan sonra yaşanan rızalı ilişkinin alıkoymanın da rızaen yapıldığının kanıtı olduğuna, mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Katılanın kendisine zarar verileceği yanılgısıyla araç içerisinde tepinerek cama zarar verdiğine, bu nedenle kendisine tokat atıldığına, katılanın sakinleşmesi sonrasında ilişkinin rızalı bir şekilde yaşandığına, sanıkların katılanı olay yerinde bırakmak istemediklerine, isteğin katılan tarafından reddedildiğine, katılanın aşamalardaki ifadelerinin çelişkili olduğuna, unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Katılanın aşamalarda cinsel ilişkinin isteği dışında gerçekleştiğine dair istikrarlı beyanları, sanıklar aşamalardaki savunmalarında her ne kadar katılan ile para karşılığında isteği ile cinsel ilişkiye girdiklerini söylemişler ise de sanıkların ilişki öncesinde katılanın yardım istemesine engel olacak şekilde telefonunu uzak bir yere fırlatmaları, yine ilişki sonrası gece vakti sayılacak bir zaman diliminde katılanı tenha bir yerde bırakıp olay yerinden ayrılmaları şeklindeki davranışlarının hayatın olağan akışına aykırı olması,

katılanın eylemlerden hemen sonra olay yerinden ayrılarak kimliği belirlenemeyen bir kişiden yardım isteyip kolluk görevlilerini durumdan haberdar etmesi biçimindeki intikal şekli ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; katılan ile sanıkların cinsel ilişkiye girmek için anlaştıktan sonra ilişkinin nerede yaşanacağı hususunda tartışma yaşadıkları, sanık ...'ın katılanın belirttiği yer dışındaki bir yere arabayı sürmeye başlamasının ardından katılanın rızası olmadığını gösterecek şekilde hareket halindeki araçtan inmek isteyip camı açmaya çalışarak bağırdığı ve aracın sol arka camını tekmeleyerek kırdığı, sanıkların;

katılanı darp ettikleri, olay yerine vardıktan sonra da "sesini çıkarma, yoksa seni bırakmayız." diyerek isteği dışında onunla cinsel ilişkiye girdikleri gözetilerek sübuta eren nitelikli cinsel saldırı suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/156 Esas, 2015/335 Karar sayılı kararında sanık ... ile sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,