Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10491 K.2024/9992

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında cinsel saldırı suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Şile Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ...'ın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, sanıkların atılı diğer suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların Temyiz İstekleri Atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın yokluğunda verilip 02.11.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.11.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Mağdurelerin başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, tanık ...'un beyanının görgüye dayalı olmaması, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanıkların savunmalarının aksine üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Şile Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden üye ...'ın değişik gerekçeyle karşı oyu ve oy çokluğuyla, sanık ... yönünden ise oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurelerin alınan beyanları, savunma, tanık ...'un ifadeleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanık ...'in olay tarihinde rızaları ile tekneye binen mağdureleri geri dönmek istemelerine rağmen alıkoyması şeklinde gerçekleşen eyleminde üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibariyle oluştuğu kuşkusuzdur.

Sanık tarafından mağdurelerle arasında cinsel bir eylem gerçekleşmediği, aradaki tartışmanın mağdurelerin tekne gezisi ücretini ödemek istememeleri nedeniyle çıktığı kabul edilse dahi, sanığın mağdureleri kıyıya gitmek istemelerine rağmen götürmemesi ve onların da şişe ile sanığa vurduktan sonra suya atlayıp yardım çağırmaları sonucu sanığın elinden kurtulmaları hali göz önüne alındığında, alacak hakkının mağdureler üzerinde sanığa hapis hakkı vermesinin düşünülemeyeceği de kabul edilmelidir.

Bu nedenle, sayın çoğunluğun sanığın beraatine karar verilmesine yönelik görüşüne katılmıyorum.

Ancak, sanığın tek bir hareketle birden fazla mağdureyi hürriyetinden yoksun kıldığı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesine göre zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerekirken mağdure sayısınca mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı olduğundan hükmün değişik gerekçeyle bozulması görüş ve kanaatindeyim.