Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10510 K.2024/2530

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası;

hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Kahramanmaraş (Kapatılan) 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/341 Esas, 2015/853 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine;

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin onanması, cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın soruşturma evresinde avukat huzurunda verdiği ifadede; mağdurenin göğsünü sıktığını ve yanağından öptüğünü savunduğu, ayrıca duruşmadaki ifadesinde de mağdurenin yanağından öptüğünü beyan ettiği, bu nedenle cinsel saldırı eyleminin sabit olduğuna; kabule göre ise cinsel suçtan beraat kararı verilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasının yerinde olmadığına ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Mağdureden aldığı parayı bir gün sonra iade ettiğine, hırsızlık suçundan verilen cezanın hakkaniyete aykırı olduğuna, mağdureyi hiçbir şekilde alıkoymadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da unsurları itibarıyla oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; sanığın aşamalardaki mağdureyi bir defa cinsel amaçla parka götürdüğüne dair istikrarlı savunmaları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu zincirleme şekilde işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca belirlenen cezanın aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince artırılması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı görülmüştür.

3.Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Cinsel Saldırı ve Nitelikli Hırsızlık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Mağdure ile annesinin soruşturma evresindeki ifadeleri, sanığın aşamalardaki mağdureyi bir kez parka götürüp kıyafeti üzerinden göğüslerini elleyip yanağından öptüğüne yönelik ikrar içeren savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulu raporuna göre orta derecede zeka geriliği bulunan, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayıp fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmayan mağdureye karşı cinsel saldırı suçunu işlediği gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2. Tüm dosya kapsamından, sanığın, mağdurenin verdiği 200 TL parayı alması şeklindeki eylemini hırsızlık kastıyla gerçekleştirmediği anlaşıldığından, unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

3. Bozma sebebine göre Tebliğname'de nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanmasını isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş (Kapatılan) 8.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/341 Esas, 2015/853 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,