Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10573 K.2023/7494

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/103 Esas, 2015/298 Karar sayılı kararı ile; SSÇ hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.07.2019 tarihli ve 4-2015/413505 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurun olayın tramvası sebebiyle Mahkemede beyanda bulunamadığını, zaman kavramının gelişmemesi nedeniyle eylemlerin ikinci sınıfta bulunduğu zamanlarda gerçekleştiğine dair anlatımına itibar edilerek SSÇ’nin mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan ...'ün Temyiz İsteği

Katılan mağdurun anlatımlarının yaşı ve SSÇ’nin tehditi dikkate alınarak çelişkili olmadığını, olaylardan olumsuz yönde etkilendiğini, olayı katılan mağdurun psikiyatristine anlatması sonucunda öğrendiklerini beyanla SSÇ’nin birden fazla istismar eylemi nedeniyle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

C. SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği

Taleplerine rağmen SSÇ ve katılan mağdurun yüzleştirilmediğini, mağdurun duruşma esnasında SSÇ’yi teşhis edememesinin olağan olmadığını, katılan mağdur ile dava dışı Abdulkadir arasında gerçekleşen olayların Adli Tıp Kurumu tarafından değerlendirilmediğini, katılan mağdur ve katılan annesinin beyanlarının çelişkili olduğunu, katılan mağdurun ailesine karşı suçluluk duygusu içinde böyle bir iddiada bulunduğunu beyanla SSÇ’nin beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

SSÇ ile katılan mağdurun aynı okulda öğrenci oldukları, SSÇ'nin katılan mağduru 2. sınıfta okuduğu tarihte okulun B bloğunda bulunan boş sınıfa götürüp katılan mağdurun pantolonunu indirdiği, kendisininde pantolonunu indirerek katılan mağdurun cinsel organına dokunduğu, kendi cinsel organını katılan mağdura gösterdiği ve katılan mağdurun poposuna sürterek sokmaya çalıştığı, katılan mağduru başkalarına anlatırsan babanı öldürürüm şeklinde tehdit ettiği iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı,

SSÇ'nin atılı suçlamaları reddettiği, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda suç tarihine ilişkin olarak suçun SSÇ'nin 12 yaşını doldurduğu dönemde işlendiği yönünde bir delil bulunmadığı, olayın ortaya çıkış şekli, katılan mağdurun suç tarihine ilişkin çelişkili açıklamalarındaki şüphenin SSÇ lehine yorumlanması gerektiği, bu nedenlerle suç tarihi itibarıyla SSÇ'nin katılan mağdura karşı cinsel istismar suçunu işlediği ancak 12 yaşını doldurmadığı anlaşıldığından ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Her ne kadar Mahkemece SSÇ'nin suç tarihinde on iki yaşından küçük olduğu kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; katılan mağdurun beyanının alındığı ilk tarihte sekiz yaşında olduğu, yaşı itibarıyla ay-yıl kavramlarının tam olarak gelişmeyeceği, olay tarihinde ikinci sınıfta olduğu (eylül 2013 ile haziran 2014 ) yönündeki anlatımına üstünlük tanınması gerektiği nazara alındığında; kayden 06.06.2001 doğumlu SSÇ'nin suç tarihinde on iki on beş yaş aralığında olduğu kanaatine varılmıştır.

2. Birinci bentte belirtilen sebeple suç tarihinde on iki on beş yaş aralığında bulunan SSÇ hakkında yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri ile ikinci fıkrasında belirtilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden 7 yıl 6 aylık, tehdit suçu yönünden 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.04.2015 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, bu nedenle katılan mağdur vekili ve katılan ...'ün temyiz isteklerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

4. Zamanaşımı nedeniyle Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye kısmen iştirak edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/103 Esas, 2015/298 Karar sayılı kararına yönelik SSÇ müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak SSÇ hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,