Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10787 K.2023/91

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/101 Esas, 2015/732 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.07.2019 tarih ve 14-2016/6966 sayılı iade ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanığın cinsel taciz suçunun sabit olduğuna ve hakaret suçunun karşılıklı işlenmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk derece mahkemesinin kabulü

1. Savunma ve beyanlar, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'ın suç tarihinden bir süre önce kullanmakta olduğu... .. .. numaralı telefondan katılan ...'nın kullanmakta olduğu ... .. .. numaralı telefonu aradığı ve karşılıklı görüştükleri, suç tarihinde sanığın katılanı tekrar aradığı,

katılanın sanık ile görüşmek istemediği ancak sanığın kullandığı telefondan katılanın kullandığı telefona, "Arıycm o çocukları gelcem aksam götün yiyosa sende gel bklım", "Tek gelcem kızim sen topla caycumaya onlarn hepsinin hakkından gelirim 10 dakkami alır ama senin hakkından gelmem sabaha kadar sürer bekliyorum seni özellikle", "Kızım ben sana yarragmi bile sokmam korkma bşksına vericem seni sadce" şeklinde mesajlar gönderdiğinin;

katılanın sanığın kullandığı telefona "Siktir git", "Siktie git dedim seni son kez uyaryorum bir daha bu kadar toleranslı olmam", "Bak dovdururum ama öyle böyle değil sokağa ckamaz hale gelirsin hayatn senin elinde yasil numaramı herkez kendi yoluna yada kendin bilirsin neler olucaknı tahmin et", "Ya gece nie konuşuyoruz adammısn lan sen hea adam msn kendini adam niosan yanlış ediyosun bide sen sokakta adamım diye dilasyon dimi" şeklinde mesajlar gönderdiğinin 28.11.2014 tarihli mesaj çözümleme tutanağında belirtildiği anlaşılmıştır.

2. Tüm mesaj içeriklerinden tarafların birbirlerinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte sözler söyleyerek hakaret ettikleri ancak söz konusu hakaretin karşılıklı olması nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Taraflar arasındaki mesajlaşma sırasında sanığın katılana karşı tehdit içerikli mesajlar çektiğinin sabit olduğu anlaşılmakla basit tehdit suçundan; katılanın da sanığa tehdit içerikli mesajlar çektiği sabit olmakla, ölümle tehdit suçundan cezalandırılması yoluna gidildiği; ancak ilk haksız hakaretin kimden geldiği sabit olmadığından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı, sanık lehine 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi değerlendirildiğinde söz konusu cezanın alt haddinin 2 yıldan az olması, sanığın sabıkasının bulunmaması,

kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları dikkate alındığında yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemece kanaate varıldığından ve yine katılanın maddi zararının bulunmadığı kanaatiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulandığı görüşülmüştür.

4. Her ne kadar sanık hakkında katılana yönelik cinsel taciz suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın göndermiş olduğu mesajların içeriği incelendiğinde mesajların hakaret ve tehdit içerikli olduğu, belirtilen suçlardan da sanığın cezalandırılmasına karar verildiği dolayısı ile sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla sanığın bu suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Katılan vekilinin temyiz isteğinin cinsel taciz ve hakaret suçlarına ilişkin olduğu anlaşıldığından tehdit suçu yönünden tebliğnamede iade isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Olayın intikal şekli, mağdurenin istikrarlı beyanları, savunma, mevcut mesaj içerikleri ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR