Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10814 K.2024/2857

konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER

Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Kısmî ret, kısmî onama

Mağdur ... vekilinin temyiz istemi yönünden; iddianamede sanığın katılan ...'a yönelik cezalandırılması istenen bir eyleminden bahsedilmediği gibi Mahkemece de bu yönde bir hüküm kurulmaması nedeniyle yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulanmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafii ile katılan ...'nın temyiz istemleri yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesi, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları, 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılamasında Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli ve 2014/284 Esas,

2015/137 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hakaret suçundan aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmi ret kısmi onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ...'nın Temyiz İsteği

Hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın olay günü yardım amaçlı süt götürmek için katılan ...'nın ikametine gittiğine, evin içine dahi girmeden bahçeden geri döndüğüne, sanığın katılan ...'yı daha önceden tanımadığına, tanık ...'in beyanlarını kabul etmediklerine, bu nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın katılan ...'ya yönelik işlediği iddia edilen nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, adı geçenin oğlu olan mağdur ...'un doğrudan zarar görmemesi nedeniyle yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulanmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin bininci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan ...'nın temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Hakaret ve Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 nci maddesinin birinci fıkrası ve 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.05.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

D. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

katılanın aşamalardaki ifadeleri, doktor raporu, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında olay tarihinde katılanın evine gelen sanığın, katılanın saçından ve elbiselerinden tutarak sürükleyip kendisi ile cinsel ilişkiye girmeye zorlamak için ele geçmeyen çakı bıçağını katılanın çocuğu ...'un boğazına dayamasının ardından çocuğun sanığın elinden kurtulması ve katılanın polisi arayacağını belirtmesi üzerine eylemini sonlandırdığı anlaşıldığından,

sanığın organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırıda bulunmaya yönelik icrai hareketlere başlamadığı gözetilerek cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de; sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan hüküm kurulurken eylemin silahla işlenmesi nedeniyle yapılan artırım maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi yerine aynı Kanun 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi olarak gösterilmesi ve hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

3. Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdur vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/137 Karar sayılı kararında katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ...'nın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Hakaret ve Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/137 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan ...'nın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

...