Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10897 K.2024/2525

Sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden, hükmolunan netice cezaların türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, güveni kötüye kullanma, şantaj ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden, hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında mala zarar verme, hakaret, nitelikli cinsel saldırı, güveni kötüye kullanma, şantaj ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2015/70 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b) Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

c) Nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine,

d) Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine,

e) Şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

f) Güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca hapisten çevrili 3.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.10.2019 tarihli ve 15-2015/292129 sayılı ret,onama ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; hükümlerin hukuka aykırı olması nedeniyle sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; beraat hükümlerinin atılı suçların işlenmesi sebebiyle bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mala Zarar Verme ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden Sanık hakkında hükmolunan netice cezaların türleri ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Konut Dokunulmazlığının İhlali, Şantaj ve Güveni Kötüye Kullanma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 107 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 155 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

Konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 12.05.2015 tarihli sanığın sorgusu olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu ve şantaj ile güveni kötüye kullanma suçları yönünden 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.06.2015 tarihli mahkûmiyet hükümleri olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

2. Aynı sebeple Tebliğnamede konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden değişik gerekçeyle bozma, şantaj ve güveni kötüye kullanma suçları yönünden onama isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Mala Zarar Verme ve Hakeret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2015/70 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,