Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10915 K.2023/4684

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Cizre 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/267 Esas, 2015/56 Karar sayılı kararı ile müşteki sanık ... ***'nın cinsel taciz suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 62 nci maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası (üç kez) cezalandırılmasına, müşteki sanık ... ***'un mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan ise ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Müşteki sanık ..., 27.05.2015 havale tarihli temyiz dilekçesi sunmuştur. Mahkeme, müşteki sanık ...'nin 16.02.2015 tarihli temyiz talebini "...sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde 12/02/2015 tarihinde suça konu 2015/56 sayılı kararla neticeten 1000 TL Adli Para Cezası verildiği,suç tarihinde 3000 TL ve altında doğrudan verilen para cezalarına ilişkin kararların kesin olduğu anlaşılmakla temyiz talebinin kesin olması yönünden temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edildiğinden CMK 296/1 maddesi gereğince temyiz talebinin reddine..." gerekçesiyle 18.02.2015 tarihinde ek kararla reddetmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.10.2019 tarihli ve 2015/230663 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahkeme kararı, müşteki sanık ..., mağdure vekili ve müşteki sanık ... tarafından süre tutum dilekçesi ile temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesi tarafından, "müşteki sanık ...'in bakkal işlettiği, mağdur ...'ın geçtiğimiz Ramazan ayında bakkala gittiğinde...'in mağdura hitaben gel sevişelim biraz diyerek cinsel tacizde bulunduğu, bu olaydan 1 hafta sonra tekrar gittiğinde yine mağdura E hadi söz kızlığına dokunmayacağım diyerek tacizde bulunduğu, yine Ramazan ayı içerisinde aynı bakkala gittiğinde sana 100 TL vereyim arkadan sevişelim diyerek tacizde bulunduğu,

mağdurun bu olayları anlatması nedeniyle babaannesi müşteki sanık ... ile Makbulenin kızı müşteki sanık ...'ın...'le konuşmak için ikametine gittikleri, Beşir'le karşılaştıkları olay yerinde konuştukları sırada...'in olay yerinde ele geçirilemeyen sopayla ... ve ...'a vurmak suretiyle BTM ile giderilecek şekilde yaraladğı, olay yerine mağdur ...'ın geldiği...'in...'a da olay yerinde ele geçirilemeyen demirle vurarak BTM ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, olay sırasında ...'ın...'e vurması nedeniyle... in BTM ile giderilebilecek şekilde yaraladığı,

kavga sırasında ...'nin olay yerinde ele geçirelemeyen taşı alarak...'e doğru attığı taşın bakkal dükkanına denk geldiği ve camın kırıldığı", iddiasıyla açılan kamu davasında davada, müşteki sanık ... ***'nın cinsel taciz suçundan beraatine, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 62 nci maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası (üç kez) cezalandırılmasına, müşteki sanık ... ***'un aynı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı sanığa yaralama suçundan ise ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Mahkeme, sanık müşteki ... ***'un 16.02.2015 tarihli temyiz talebine ilişkin olarak 18.02.2015 tarihinde "...sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde 12/02/2015 tarihinde suça konu 2015/56 sayılı kararla neticeten 1000 TL Adli Para Cezası verildiği,suç tarihinde 3000 TL ve altında doğrudan verilen para cezalarına ilişkin kararların kesin olduğu anlaşılmakla temyiz talebinin kesin olması yönünden temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edildiğinden CMK 296/1 maddesi gereğince temyiz talebinin reddine..." şeklinde Ek karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Müşteki Sanık ... Hakkında Mala Zara Verme Suçuna Yönelik Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında doğrudan verilen para cezasının miktarı itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, mahkemesince temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Müşteki Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama ve Cinsel Taciz Suçlarından, Müşteki Sanık ... Hakkında da Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Müşteki sanık ...'in eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarını oluşturup, öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulundukları ve zamanaşımını en son kesen işlem olan 12.02.2015 tarihli mahkumiyet ve ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararları ve müşteki sanık ...'nin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği belirlenmiştir.

V. KARAR