Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10922 K.2024/3671

Sanık hakkında katılan mağdurelere yönelik kasten yaralama suçundan neticeten doğrudan hükmolunan 2.000.00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan diğer hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2012/51 Esas, 2015/788 Karar sayılı kararı ile sanığın, sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

tehdit suçundan, aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kasten yaralama suçundan, her iki katılan mağdureye yönelik ayrı ayrı aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.11.2019 tarihli ve 18-2015/425568 sayılı, kısmî ret, kısmî onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi Mağdureleri telefon ile arayarak kendi rızaları ile eve davet ettiklerine, evde iken tanık Süleyman'dan kola ve nescafe istediklerine, birlikte nescafe içerken mağdure Beyhan'ın rahatsızlanması üzerine evden çıktıklarına, mağdurelerin delille desteklenmeyen soyut beyanlarına itibar edildiğine, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, haklarında iftira atıldığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında doğrudan verilen para cezasının miktarı itibarıyla kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

C.Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı ile Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1.Oluşa uygun kabule göre, sanığın, mağdureye yönelik eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı, aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçlarını oluşturduğu, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek ceza ile aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.10.2015 tarihli mahkûmiyet hükümleri olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir

3.Açıklanan gerekçeyle Tebliğanamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2012/51 Esas, 2015/788 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,