Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10927 K.2024/6144

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden yapılan incelemede; katılan vekilinin 07.10.2015 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 27.10.2015 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında hakaret, şantaj ve müstehcenlik suçlarından verilen mahkûmiyet kararları yönünden yapılan incelemede; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın katılana yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1, 53 maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, şantaj suçundan aynı Kanun'un 107/2-1, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, müstehcenlik suçundan aynı Kanun'un 226/4, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Süre tutum dilekçesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

Hakaret, Şantaj ve Müstehcenlik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 1. Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği hakaret, şantaj ve müstehcenlik suçlarının 5237 sayılı Kanun’un 107,125 ve 226/4. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 07.10.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR