Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11059 K.2023/1056

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2019 tarihli ve 2019/225 Esas, 2019/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/39 Esas, 2019/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine ve katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Kararın bozularak sanığın indirim uygulanmaksızın üst sınırdan cezalandırılmasına, sanığın eylemlerini müvekkilinin rızası olmaksızın gerçekleştirdiğine, sanık tarafından cinsel birlikteliğin kayarak yanlışlıkla olduğu söylenmiş olsa da kayarak cinsel birleşmenin gerçekleşmesinin olağandışı ve imkansız bulunduğuna, kayarak cinsel birleşmenin mümkün olmaması dolayısıyla katılanın rızası olmadan cinsel birlikteliğin gerçekleştiğinin tevil yoluyla ikrar edildiğine, katılanın cinsel saldırıya maruz kaldığının genel adli muayene raporu ile de sabit olduğuna, dosyaya sundukları Niğde ... ... ...

Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliği tarafından düzenlenen Sağlık Kurulu raporundan görüleceği üzere katılanın ruh sağlığının bozulduğunun tespit edildiğine, katılanın beyanları, adli kurum raporu ve sanığın tevilli ikrarı ile sağlık kurulu raporu dikkate alınırsa cinsel ilişkinin rızai olmadığının açık olduğuna, mesaj içeriklerine göre sanığın eylemini katılanı evlenmeye zorlama kastı ile gerçekleştirdiğinin sabit olduğuna, yine mesaj içeriklerine göre sanığın müvekkilini sevişmeye zorladığını ikrar ettiğine, katılanın kişilik durumu ve daha önce bir ilişki yaşamamış oluşu, sanığın yaşı ve sabıka kaydı,

sanık ile katılan arasında iftira atmasını gerektirecek bir husumet bulunmayışı, katılanın samimi beyanı dikkate alınarak müvekkilinin cinsel saldırıya maruz kaldığına ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında verilen kararın kaldırılmasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanın sanığın eylemine rıza göstermediğine, katılanın durmasını söylemesine rağmen sanığın eylemine devam ettiğini beyan ettiğine, rızanın bittiği anda sanığın eyleminin suça vücut vereceğine, mağdure hakkında olaydan hemen sonra hastanede düzenlenen 28.09.2018 tarihli genel adli muayene raporunun mağdure beyanı ile örtüştüğüne, katılanın aşamalardaki yer ve zaman ayrıntısı veren istikrarlı beyanları, tanık beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçundan takdiri indirim uygulanmadan ve üst sınırdan ceza verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın aynı iş yerinde çalıştıkları, sanığın farklı zamanlarda katılanı tehdit ederek katılanla gönül ilişkisi kurduğu, olay günü katılanın rızası olmaksızın cinsel birliktelik yaşadıkları şeklinde iddia olunan eyleminde,

2. Katılan sanığın kendisiyle tehdit ve baskı ile sevgili olduğunu, zorla ilişkiye girdiklerini, sanık ise katılanla sevgili olduklarını, katılana herhangi bir baskı veya tehditte bulunmadığını, katılanla olay günü öncesinde de yüzeysel birliktelikler yaşadığını, olay günü yanlışlıkla cinsel birleşmenin meydana geldiğini, zorla cinsel ilişkiye girmediğini beyan etmiştir,

3. Sanık ile aynı iş yerinde çalışan katılanın bu süreç içerisinde ne iş yeri amirliğine ne de adli makamlara herhangi bir şikayette bulunmadığı, katılanın ilişkiye girilmesinden sonra şikayette bulunduğu ve tüm dosya kapsamı gözetilerek,

Mahkemece katılan ile sanık arasında olay günü cinsel birlikteliğin meydana geldiği ve mesajlaşma kayıtlarıyla sanığın sunmuş olduğu fotoğraflar nazara alınıp aralarında gönül ilişkisinin bulunduğu kabul edilmiş, katılanın fotoğrafların ve mesajların tehdit ve baskı altında çekildiği iddiasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı değerlendirilerek sanığın katılanla rızası hilafında ilişkiye girdiğine dair katılanın soyut beyanların dışında mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin elde edilemediği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesice "...Adli emanet ile ilgili olarak 1 adet HP marka 4.7 GB kapasiteli DVD'nin dosyada delil olarak saklanılmasına karar verilmesi gerektiği halde mahkemece bahse konu materyalin iadesine karar verilmesi,..." gerekçesiyle "...hükmün adli emanetle ilgili 7-1 maddesindeki '...Dosyada delil olarak iadesine' ifadesinin çıkartılarak yerine 'Dosyada delil olarak saklanılmasına' ibaresinin eklenilmesi..." suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, dosya içerisinde bulunan sanık ile katılan arasındaki konuşmaları içeren ekran görüntüleri, savunma ve tüm dosya kapsamı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/39 Esas, 2019/60 Karar sayılı kararında katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,