Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11065 K.2024/6447

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve sağlık için tehlikeli madde temin etme suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-b, 194/1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/175 Esas, 2015/161 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-b ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan aynı Kanun'un 194/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçları işlediğine dair somut deliller bulunmadığına, sanığın kalabalık bir yer olan hastanenin acil servisinde mağdureye karşı cinsel bir harekette bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın cinsel amaçla hareket etmediğine, eylemin sarkıntılık düzeyinde kalıp kalmadığı tartışılmadan ve takdiri indirim uygulanmadan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sağlık İçin Tehlikeli Madde Temin Etme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 194/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.11.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın intikal şekli, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, tanıklar Hatice ile Fatma'nın sanığın cinsel bir temasta bulunmadığını ancak mağdureye fazla samimi davrandığına yönelik anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin babasının arkadaşı olan sanığın, hastanenin acil kısmındaki gözlem odasında baygın halde olan mağdurenin yanağından ve alnından öperek sırtına dokunması şeklindeki eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği hususunun şüphede kaldığı ve mevcut haliyle cezalandırılmasına yeter, başkaca delil bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Sağlık İçin Tehlikeli Madde Temin Etme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,