KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/11194 E., 2022/2739 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2022
- Mahkemesi
- Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
- Suça sürüklenen çocuk
- ...
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
- Hüküm
- Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Olay tarihinde cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen neden olmaksızın suça sürüklenen çocukla cinsel ilişkiye giren mağdure hakkında İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 31.10.2018 tarih ve 3213 sayılı raporda olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun cezası 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi ile artırılmış ise de, mağdureyle yaşı itibarıyla hukuken geçersiz rızasına istinaden cinsel ilişkiye giren suça sürüklenen çocuğun, bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği,
aynı Kanunun 23. maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın zora dayalı olmayan gerçekleşme biçimi nazara alındığında, ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, gözetilmeden hakkında 103/6. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/11194, K. 2022/2739, 22 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama