Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11267 K.2024/6946

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1, 103/3-a, 103/4 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1-1 ve 3.cümle, 103/3-c, 103/4, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 27 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince bu suçtan verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilerek hükmün 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi uyarınca düzeltilerek aynı Kanun'ın 280/1-a. maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle kararın usul ve esasa uygun olmadığına, sanığın atılı suçu işlediği sabit bulunmasına rağmen istinaf mahkemesinin verdiği beraat kararının hatalı olduğuna, müvekkili olan annenin boşanma davasını İlk Derece Mahkemesinin kararından sonra açmış olduğuna, mağdurenin sonradan verdiği dilekçenin hükme esas alınmasının hatalı olduğuna ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle kararın usul ve esasa aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğinin dosyadaki mevcut delillerle sabit olduğuna, sanığın atılı suçtan cezalandırılması ve üst sınırdan ceza tahsis edilmesi gerektiğine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın müsnet suçu işleyip işlemediğine yönelik yapılacak değerlendirmelerin suçun işleniş şekli ile sübutuna ve delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşmalı yapılması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi suretiyle hüküm kurulması,

5271 sayılı Kanun’un 289/1-h. maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır. Bozma gerekçesine göre, Tebliğnama'de onama isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,