Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11313 K.2023/3528

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve aynı Kanunun 264 üncü maddesine göre bu karara yönelik temyiz istemi itiraz kabul edilerek bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılması gerektiği anlaşıldığından, katılan mağdur vekilinin suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiziyle sınırlı incelemede yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 17/11/2014 tarihli ve 2014/25587 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuklar haklarında cinsel taciz suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı,

2. Adana 1. Çocuk Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2014/793 Esas, 2015/122 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği,

3.Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2015/132 Esas, 2015/146 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocukların eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçu oluşturduğu gerekçesiyle, suça sürüklenen çocuklar haklarında çocuğun cinsel istismarı suçundan görevsizlik kararı verilerek dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderildiği,

4.Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 07.09.2015 tarihli ve 2015/8087 Esas, 2015/13781 Karar sayılı kararı ile "...İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre,..." nedeniyle yerinde görülmeyen Adana 1. Çocuk Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2014/793 Esas, 2015/122 Karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği,

5.Adana 1. Çocuk Mahkemesinin, 29.12.2015 Tarihli ve 2015/833 Esas, 2015/941 Karar Sayılı Kararı ile

a. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan (hükümde cinsel taciz olarak yazılan) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

b. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında cinsel taciz suçundan ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği,

6.Dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.01.2020 tarihli ve 2016/14594 sayılı, kısmi iade kısmi onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edildiği, anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı (hükümde cinsel taciz olarak yazılan) suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden 1.Suça sürüklenen çocukların cinsel taciz suçundan beraatine karar verildiği görülmüştür. Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...'nin fikir ve eylem birliği içerisinde mağdura yönelik işledikleri temas içeren eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kaldığı belirlenmiştir.

3.Suç tarihinde on iki - on beş yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklara isnat edilen çocuğun cinsel istismarı suçunun 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ve 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

4.Yargılama konusu eylem nedeniyle haklarında beraat kararı verilen suça sürüklenen çocukların mahkeme sorgularının yapıldığı 17.02.2015 tarihi ile temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, dava dosyasının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Adana 1. Çocuk Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/833 Esas, 2015/941 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,