Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11325 K.2024/5786

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan ise; aynı Kanun'un 106/1-1.c, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Özetle Kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Suç tarihinden önce 28.06.2014 günü yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6545 sayılı Kanun) ile cinsel saldırı suçu için beş yıldan on yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, temyiz incelemesine konu suçun 25.10.2014 tarihinde işlenmiş olduğu ve bu tarihin 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra olduğunun anlaşılması karşısında İlk Derece Mehkemesince suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'a göre hüküm kurarak kanunilik ilkesine muhalefet edip aleyhe değişiklik getiren aynı Kanun'un 102. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmemiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Ancak sanık aleyhine temyiz olmaması nedeniyle ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı korunduğu için söz konusu hukuka aykırılık sonuca etkili görülmemiş olup bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanığa isnat edilen eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.c ve 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal etme ve tehdit suçlarını oluşturup belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve aynı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.09.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR