Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11369 K.2023/8983

Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/65 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararının, sanık ile müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

... ...

Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalınca düzenlenen 24.11.2014 tarihli raporda, kendisinde orta düzeyde zihinsel yetersizlik saptanan mağdurenin olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediğinin belirtildiği ve suç tarihinde on sekiz yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip anne ve babası katılanlar ... ve ...'un yokluklarında verilen temyiz yoluna konu gerekçeli kararın, 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması,

bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında, yokluklarında verilen gerekçeli kararın katılanlara usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşıldığından,

inceleme tarihi itibariyle reşit olan mağdurenin vasisinin olup olmadığı araştırılarak bulunduğu takdirde vesayet kararının dosya içerisine alınmasının ardından vasiye, aksi takdirde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405 inci maddesi gereğince tayin edilecek vasiye gerekçeli kararın tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, anılan hükümle ilgili kanun yollarına başvurulması halinde bununla ilgili ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,