Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11442 K.2024/7166

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 3-c, 106/1, 109/2, 5 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/431 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar vermiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın katılana cinsel saldırıda bulunduğuna, sanığın eşinin boşanma davasını bu olaydan sonra açtığına, sanığın eşi ile arasındaki husumetten dolayı katılanın kardeşi olan sanığın eşi Yeşim'in beyanlarına itibar edilmemesinin hatalı olduğuna, eylem ile şikayet arasında süre geçmesinin sanığın eniştesi olması nedeniyle doğal olduğuna, sanığın tehditleri nedeni ile bir süre düşünmek istediğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/431 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararına karşı katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,