Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11610 K.2024/1504

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, 2005 yılından 2013 yılı ocak-şubat aylarına kadar tespit edilemeyen ancak son yıllarda ayda bir defa olmak üzere mağdura fiili livata yoluyla nitelikli cinsel istismarda bulunmak sureti ile zincirleme şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve her iki suç yönünden de aynı Kanun'un 53, 58 ve 63 üncü maddeleri

uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/281 Esas, 2015/269 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve zincirleme şekilde çocuğun hürriyetinden yoksun bırakılması suçlarını işlediğinin sabit olmaması sebebiyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın sübut bulan eylemleri nedeni ile atılı suçlardan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Adlî Tıp Kurumu'nun raporları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ve araştırma ile diğer taraftan da delillerin hatalı değerlendirilmesi sureti ile sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/281 Esas, 2015/269 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

...