Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11723 K.2023/6325

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/93 Esas, 2015/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.01.2020 tarihli ve 14-2016/34932 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekili temyiz isteminde özetle: Eksik inceleme ile sanığa beraat kararı verildiğini, Mahkemede alınan raporlar, keşif tutanağı, bilirkişi raporları atılı suçundan sanık tarafından işlendiğini gösterir nitelikte olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde;'' Sanığın mağdureye zaman zaman para verdiği, bir keresinde mağdureyi dükkanından hırsızlık yaparken yakaladığı hususlarındaki savunmalarının tanık ...'in beyanları ile de örtüştüğü, sanığın talebi halinde mağdureye zaman zaman para verdiği hususunun mağdure tarafından da doğrulandığı, sanığın bir keresinde katılanın para talebini geri çevirdiğinin, sanığın her an yakalanabilme ve dükkanına birisinin girmesi riski olan işyerinde mağdureye karşı iddia olunan cinsel saldırı eylemlerini işlemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu,

yine mağdurenin aşamalardaki beyanlarında sanığın cinsel organına sürtünüp parmak soktuğunu belirtmesine rağmen alınan genital raporunda hymen bölgesinde buna ilişkin bir iz tespit edilemediği, mahkememizde benzer mahiyette başka dosyaları da mevcut olan mağdurenin soyut beyanlarından başka sanığın atılı suçları işlediğini gösterir mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla atılı her iki suç yönünden CMK 223/2.e maddesi uyarınca beraatine karar verilerek'' şeklindeki gerekçe ile hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

2. Onama gerekçesine göre bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/93 Esas, 2015/257 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,