Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11908 K.2024/6691

Katılan Bakanlık vekilinin kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden, kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 2.700 TL adli para cezasının miktar itibarıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1.maddesi gereğince kesin olduğu belirlenmiştir.

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-c.1, 103/3-c, 43/1. maddeleri, kasten yaralama suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 5.Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/100 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine; kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 29/1.maddeleri uyarınca 2.700 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Tanık olarak dinlenen rehberlik öğretmeninin mağdurenin yalan söylediğini zannetmediğini ifade ettiğine, sanığın mağdureye gönderdiği cinsel taciz içerikli mesajların telefonunda bulunduğuna, bu mesajların tespiti için telefon şifresinin kırılmasına mağdurenin muvafakat verdiğine, dolayısıyla istismar suçundan verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme yapıldığında, dosya kapsamındaki bulguların sanık lehine değerlendirildiğine, çocuğun cinsel istismarı ve kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği,

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup buna göre Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan tayin edilen 2.700 TL adli para cezasına ilişkin hükmün miktarı itibariyle 1412 sayılı Kanun'un 305/1. maddesi gereğince kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından,

katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,