KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/120 E., 2021/1957 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tefecilik, tehdit
- Hüküm
- Beraat, düşme
Karar Metni
392 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık ... hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin katılma hakkı olmadığı, yine mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından Hazine vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
İncelemenin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat kararlarına yönelik Hazine vekilinin temyiz itirazları ile sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında;
tefecilikte suç tarihinin faizin kararlaştırılıp ödünç paranın verildiği tarih olduğu nazara alındığında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması ve suç tarihinin kesin olarak tespiti açısından, sanıkların icra müdürlükleri nezdinde alacaklı olduğu takip dosyalarının araştırılıp varsa borçluların faiz karşılığı sanıklardan ödünç para alıp almadıkları hususunda tanık olarak beyanlarına başvurulması, ayrıntılı ve gizlik kolluk araştırması yaptırılması,
vergi mükellefi olmaları halinde ilgili vergi dairesine müzekkere yazılarak haklarında vergi incelemesi yaptırılıp yaptırılmadığının sorulması ile yaptırılmış olması halinde bir örneğinin dosyasına istenilmesi, yaptırılmamış olması halinde vergi incelemesi yaptırılmasının istenilmesi ile Anayasa'nın 141, CMK'nın 34, 230, 232 ve 289/1-g maddelerinin amir hükümleri uyarınca hakimlerin ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olduğu nazara alınarak, gerekçede delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tahlil ve tartışması yapılarak,
hangi kanıtla neden bu sonuca varıldığının bütün iddialar bakımından ayrı ayrı irdelenerek ortaya konması, bütün delillere itibar edilme veya edilmeme nedenlerinin vurgulanması, maddi gerçeğin tarafları inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek açıklıkta ifade edilmesi gerektiği gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan yazılı biçimde yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında beraat kararları verilmesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/120, K. 2021/1957, 6 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama