Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12047 K.2023/1042

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2015 tarihli iddianamesiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/113 Esas, 2015/472 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi cinsel taciz kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.02.2020 tarihli ve 14-2016/49266 sayılı ret-bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Kayden 01.11.1998 doğumlu olup suç tarihinde on altı yaşında olan mağdura 5271 sayılı Kanun'un 239 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince istemi aranmaksızın vekil atanmasının zorunlu olduğu gözetilip, vekil huzurunda beyanı alınması gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. 27.12.2013 tarihli duruşmada on beş yaşından büyük olan mağdur, olaydan dolayı suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını beyan etmişse de; beyanının vekil olmaksızın alınması nedeniyle şikayetten vazgeçme iradesi geçerli olmadığından Tebliğname'deki temyiz isteminin reddine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/113 Esas, 2015/472 Karar sayılı kararına yönelik mağdur vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,