Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12117 K.2024/9225

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi,

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin kararın niteliği itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanıkların, cebir, tehdit, hile ve iradeyi etkileyen hal olmaksızın mağdure ile para karşılığı vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği şeklinde kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ... ve ... haklarında şikayet yokluğu nedeniyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kamu davasının düşmesine, sanık ...'nin ise reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstekleri

Özetle sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan üst sınırdan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ... ve ... Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre, sanığın, mağdureye yönelik eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu ve bu madde uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.01.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ... ve ... Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında sanıklar müdafiileri ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,