Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12192 K.2023/5403

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/410 Esas, 2015/346 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve cinsel taciz suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı görüldüğününe ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında katılanlara yönelik cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması amacı ile kamu davası açıldığı, katılanlar ile sanık arasında iş ilişkisi olduğu, sanığın katılanlardan Işıl'a borç para verdiğini iddia ettiği ve katılanı şirketinde işe aldığı, aralarında iş ilişkileri ve alacak meselesi yüzünden tartışmalar yaşandığı, bu olaylardan sonra iddiaya göre farklı iki tarihte sanığın katılanlara ayrı ayrı yalnız oldukları anda saldırıda bulunduğunun iddia edildiği,

katılan ...'ın soruşturma aşamasında sanığın sadece kendisine basit cinsel saldırıda bulunduğunu belirtmesine rağmen kovuşturma aşamasında bu kez nitelikli saldırı iddiasında bulunduğu, katılanın olaydan 1,5 ay sonra müracaatta bulunarak, doktor raporu almak istemediğini beyan etmesi nedeniyle herhangi bir doktor raporu alınmadığı, olaya ilişkin adli rapor olmadığı gibi, katılanın soyut iddiası dışında tanık beyanı, kamera kaydı vb hiçbir delil olmadığı, tam aksine kendisine borç yüzünden bu suçlamaların yöneltildiğini iddia eden sanığın bu savunmasını destekler nitelikte katılana para gönderdiğine dair banka kayıtları olduğu,

yine katılan ...'ın konuyu arkadaşı diğer katılan ...'e anlatması üzerine ...'in konuyu konuşmak için sanığın işyerine gittiği ve bu kez de sanığın ...'e cinsel saldırıda bulunduğu iddia edilmiş ise de; toplum yapısı ve hayatın olağan akışı düşünüldüğünde arkadaşının cinsel saldırıya uğradığını öğrenin bir kadının tek başına olayın yaşandığı yer olan sanığın işyerine adeta hesap sormak için gitmesinin beklenemeyeceği, yapılması gerekenin olayın kolluk birimlerine müracaat etmek olması gerektiği, bu itibarla katılanın anlatımının inandırıcı bulunmadığı,

buna karşılık sanığın katılan ... ile de iş ilişkisi olduğu ve para gönderdiğine dair banka kayıtları sunduğu, katılan ...'in de olaydan çok sonra müracaatta bulunarak herhangi bir doktor raporu aldırmadığı ve iddiasını tanık beyanı veya kamera kaydı gibi bir delil ile destekleyemediği, bu itibarla katılanların iddiasının inandırıcı bulunmayarak, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediğinden, beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/410 Esas, 2015/346 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,