Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12466 K.2024/6307

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararında, mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektirecek bir nedenin bulunmadığına, mağdurenin kolluk ve adli görüşme beyanlarında istikrarlı bir şekilde olayın gerçekleştiğini anlattığına, sanığın duruşma aşamasında olayı dolaylı yoldan doğruladığına, sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel istismar suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin soruşturma aşamasında ve adli görüşme raporunda olaya ilişkin istikrarlı beyanları, sanığın yargılama aşamasındaki olayı doğrular nitelikteki dolaylı beyanı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sübut bulduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR