Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12648 K.2021/10361

Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan gerçekleştirilen yargılama sonunda atılı suçtan mahkûmiyetine dair Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.01.2013 gün ve 2012/596 Esas, 2013/25 Karar sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 24.10.2017 gün ve 2014/11815 Esas, 2017/4996 sayılı onama kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2017 günlü,

14-2013/119429 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzerine kapatılan 14. Ceza Dairesinin 20.03.2018 gün ve 2018/1 Esas, 2018/2056 sayılı Kararıyla itirazın yerinde görülmeyerek reddiyle bu hususta karar verilmek üzere dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.05.2019 gün ve 2018/14-283 Esas,

2019/410 Karar sayılı ilamıyla 20.03.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının gerekli görmesi halinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi dolayısıyla açılan idari, cezai,

hukuki her tür davaya ve çekişmesiz yargıya katılma hakkının bulunması nedeniyle anılan madde uyarınca bu husustaki takdir hakkının kullanılabilmesi için yokluğunda verilen mahkeme kararlarının Bakanlığa tebliğinin zorunlu olması nedeniyle itiraz konusu dosyadan haberi olmadığı anlaşılan Bakanlığa ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararı tebliğ edilip, temyiz ettiği takdirde bu husus da gözetilerek,

etmediği takdirde ise sanık müdafisinin temyizine istinaden yeniden değerlendirme yapılarak karar verilmesi için itirazın değişik gerekçeyle kabulü ile onama ilamının kaldırılmasına dair verilen kararla birlikte Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesine gönderilen dosyayla ilgili verilen 24.12.2019 gün ve 2019/6402 Esas, 2019/13532 sayılı tevdi kararına istinaden mahkemece usulüne uygun yapılan tebligat üzerine Bakanlık vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmaması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Dairemize gönderilen dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü iş başvurusu yapmak için yanına gelen mağdureyi model olarak işe alma vaadiyle fotoğraflarını çekmeye ikna ettikten sonra cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, mevcut haliyle mağdure ile sanık arasında henüz başlamış bir hizmet ilişkisi olmadığı gibi mağdureye modellik yaptırılacağının söylenmesinin de hizmet ilişkisinin kurulması için yeterli olmadığı gözetilmeden sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen cezada 5237 sayılı TCK’nın 103/3-e. maddesi ile artırım yapılması,