Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12649 K.2022/11223

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanık hakkında tehdit, nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen tehdit, hırsızlık ile konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının 5237 sayılı TCK'nın 106/1, 142/1 ve 116. maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulundukları ve haklarında tehdit suçundan beraat kararı verilen sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 13.09.2012 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği gibi sanık hakkında nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden ise zamanaşımını en son kesen işlem olan 10.07.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile

inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca müsnet suçlardan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, olay gecesi evine girdiği katılanı bıçakla tehdit ederek altındaki kıyafeti indirmeye çalıştığı, katılanın aşılabilir mukavemeti dışında organ sokma eylemini tamamlamasına engel başka neden olmaksızın bırakarak kaçtığı anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 102/1,102/3-d. maddelerinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda failin bu ağır neticeden sorumluluğunun kabul edilmesinden dolayı bu suçların teşebbüse elverişli bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin ancak 102/2, 102/3-d maddeleri gereğince belirlenen cezalar üzerinden uygulanıp daha sonra 102/5. madde ile sonuç cezanın tespiti gerekirken yazılı şekilde uygulama maddesinin 102/5. madde yerine 103/6. madde olarak belirtilip bu madde uyarınca belirlenen cezadan sonra teşebbüs indiriminin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,