Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12794 K.2023/35

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/708 Esas, 2015/957 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının (e) bendi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi

uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun değişik günlerde erkek bir şahsın önce evlerinin orada parkta kardeşini oynatırken parkın etrafında 3-4 kez dolandığını ve mağdurun kardeşi olan Kadir'e "Yanındaki kız kim diye sorduğu" kardeşinin de "Ablam" dediği sanığın da "Ablan çok güzel" dediği ancak mağdurun sanığın kendisini birine benzettiğini sandığı, kardeşi ile konuşmalarını duymadığı, aradan bir müddet geçtikten sonra yaklaşık 5 ay kadar bir süre içerisinde mağdurun evinin yakınında sanıkla karşılaştıkları ve sanığın mağdurdan cep telefonunu istediği, ancak mağdurun hiç cevap vermediği,

aradan bir ay kadar geçtikten sonra sanığın mağdurun evinin karşısında bulunan müstakil evin bulunduğu yere gelerek mağdurun göreceği şekilde erkeklik organını çıkararak oynadığı, bu tür hareketi yaklaşık 4 kez yaptığı sanığın bu hareketini mağdurun annesine gösterdiği, mağdurun annesinin sanığın peşinden gittiği ancak sanığı yakalayamadığı, 11.06.2015 günü mağdurun evde olduğu saatte sanığın yine motosikleti ile geldiği ve evlerinin karşısında bulunan evin oraya geçerek yine erkeklik organı ile oynamaya başladığı iddiası ile mağdur ve tanık anlatımları, yakalama tutanağı, teşhis göz önüne alınarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm, iddianamede sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinin tatbiki talep edilmediği halde anılan bendin 5271 sayılı Kanun'un 226 ıncı maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuş, bu nedenle Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/708 Esas, 2015/957 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,