Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12866 K.2024/8032

İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/526 Esas, 2015/704 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanunun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğe çıkarılıp,

bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına istinaden şerhli karar tebliği yapılması gerektiği nazara alındığında, katılan ...'a yokluğunda verilen gerekçeli hükmün tebliğinin usulsüz olduğu ve katılan ...'a yapılan tebligatın tebliğ imkansızlığı nedeniyle iade edilmesine rağmen tekrar tebligat yapılmadığı anlaşıldığından,

katılanlara gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,