Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12960 K.2023/7770

Mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; kayden 21.10.1998 doğumlu olup Mahkemece ifadesinin alındığı 18.06.2015 tarihli duruşmada on altı yaşında olan mağdurenin, suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkının bulunmadığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) müdafiinin temyiz isteği yönünden; SSÇ hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/2 Karar sayılı kararı ile; SSÇ'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle ikinci fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin çelişkili ifadelerde bulunduğunu ve şikayetinden vazgeçtiğini, intikalin SSÇ’nin ailesinin mağdureyi istememesi üzerine gerçekleştiğini, SSÇ'nin istikrarlı savunmalarda bulunduğunu, takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

SSÇ'nin aralarında duygusal ilişki bulunan mağdureyle ilk kez 2013 yılı Temmuz ayında olmak üzere birden fazla kez organ sokma suretiyle cinsel ilişkiye girdiği iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, SSÇ'nin atılı suçlamayı reddettiği, ailesinin SSÇ ve mağdurenin evlenmesine onay vermemesi üzerine mağdurenin ailesine anlatımı ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde mağdurenin oluşa uygun iddiaları, kızlık zarının bozulmuş olduğuna ilişkin doktor raporu, tanık ...’un henüz soruşturma başlatılmadığı dönemde mağdurenin kendisine SSÇ ile cinsel ilişkiye girdiğini söylediğine ilişkin ifadesi,

iftira sebebi bulunmaması dikkate alınarak SSÇ'nin atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği, cinsel ilişkinin mağdurenin on beş yaşından küçük olduğu dönemde birden fazla kez yaşandığına dair netlik olmaması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Kayden 21.10.1998 doğumlu olup Mahkemece ifadesinin alındığı 18.06.2015 tarihli duruşmada on altı yaşında olan mağdurenin, SSÇ'den şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Mağdurenin beyanları, savunma, tanık ifadesi, raporlar ve Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, SSÇ hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/2 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/2 Karar sayılı kararında SSÇ müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden SSÇ müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,