Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13025 K.2024/8063

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, yolda yürüyen mağdurelere yanaşarak mağdurelerden birine babasının arkadaşı olduğunu söyleyip, evde kendilerine simit ve şeker verme bahanesiyle evine götürdüğü mağdurelerin boyunlarını ve dudaklarını öptüğü şeklinde kabul edilen eylemleri neticesinde her iki katılan mağdureye karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın üzerine atılı suçları işlemediği ve hakkında beraat hükümleri kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Katılan Mağdurelere Karşı Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Katılan Mağdurelere Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 13.09.2012 tarihli iddianamede sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde, İlk Derece Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı olacak şekilde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasına dair usulüne uygun ek savunma hakkı verilmeden anılan maddenin tatbiki neticesinde savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV.KARAR

A. Sanık Hakkında Katılan Mağdurelere Karşı Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Katılan Mağdurelere Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,