Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13193 K.2023/3247

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/37439 Esas sayılı iddianamesi ile zincirleme şekilde çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli ve 2014/289 Esas, 2016/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14-2016/104911 Esas sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile dosya dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suça sürüklenen çocuğun suç işleme kastının olmadığına, mağdurenin suça sürüklenen çocuğa on beş yaşından büyük olduğunu söylediğine ve hataya düştüğüne, tarafların şikayetçi olmadığına, suça sürüklenen çocuk hakkında alınan raporu kabul etmediklerine, erteleme, seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanmadığına, kararın suça sürüklenen çocuk lehine bozulması gerektiğine ve diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin okul arkadaşı ve sevgili oldukları, mağdurenin ilk kez 2014 yılı Mayıs ayı içinde evden kaçtığı ve suça sürüklenen çocuğun evinde cinsel ilişkiye girdikleri, 10.06.2014 tarihinde mağdurenin yine evden kaçtığı ve suça sürüklenen çocuğun evine gittiği, olaydan iki gün sonra yine mağdurenin evden kaçtığı, suça sürüklenen çocuğun evinde yaklaşık on gün birlikte kaldıkları ve cinsel ilişki yaşadıkları, mağdurenin bu tarihlerde on beş yaşından küçük olduğu, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda mağdurenin on beş yaşından büyük olduğunu bildiği yönündeki savunması, mağdure beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı bu kapsamda tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken yetersiz ve eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2014/289 Esas, 2016/62 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.