Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13211 K.2024/6986

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 102/3-a, 102/5 ve 109/2-5, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/89 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar vermiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Dinletmiş oldukları tanıkların, sanığın katılana karşı isnat edilen fiili işlediğini kanıtlamış olmasına rağmen sanık hakkında beraat kararı verildiğine, katılanın durumuna, dosyada mevcut delillere bakılmadan, sanığa karşı iftira atılmışcasına hüküm kurulmasının kabulünün mümkün olmadığına, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, raporlar ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/89 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararına karşı katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,