Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13272 K.2024/9546

Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/264 Esas, 2015/433 Karar sayılı kararının, katılan mağdure ... vekili, katılan mağdure ... vekili, sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın 21/1. maddesine göre tebliğe çıkarılıp, bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21/2. maddeye istinaden doğrudan şerhli tebliğ yapılması gerektiği nazara alındığında,

yokluğunda verilen gerekçeli hükmün sanıktan şikayetçi olup katılma talebinde bulunan katılan ...'a doğrudan mernis adresine çıkan tebligatın aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğinin usulsüz olduğu, katılan ...'ya ise gerekçeli kararın hiç tebliğ edilmediği anlaşılmakla katılanlara gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,