Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13585 K.2024/8200

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2015/188 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararı ile olay tarihinde polis merkezindeki şikayet bürosunda çalışan sanığın, başka bir olay nedeniyle şikayet amacıyla yanına gelen şikayetçinin kalçasına dokunma, kucağına oturtma, öpmeye çalışma, göğüslerini okşayarak sıkmaya çalışma şeklinde gerçekleştirdiği iddia edilen eylem nedeniyle, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Şikayetçinin aşamalardaki tutarlı ve samimi ifadeleri, sanığın şikayetçiye "sesin çok etkileyici" dedikten sonra belinden tuttuğu şeklindeki kısmi ikrar içeren beyanları, tanık beyanları, olay gününe ait şikayetçinin beyanlarını doğrulayan kamera kaydı inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1-1.c, 102/3-b maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,