Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13688 K.2023/1604

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/1651 Esas, 2016/303 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105

inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi Özetle; Hiçbir delil olmaksızın katılan mağdurenin beyanıyla ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

'' Katılanların beyanları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde.

Olay tarihinde evine gitmekte olan katılan ... ******** yolda yürüdüğü sırada araba ile kendisinin takip edildiğini gördüğü, takip eden kişiyi net olarak yüzünü görecek şekilde baktığı, birden fazla kez dönerek kişiyi tespit ettiği, evinin önüne geldiğinde aracın da durması nedeni ile kendi evlerine geldiğini düşünerek araca doğru dönüp yaklaştığında araç içerisinde olan şahsı net olarak tekrar gördüğü, üzerinde beyaz tişört bulunan şahsın pantalonunun ve iç çamaşırını indirmiş halde cinsel organını net olarak göründüğü, aralarında 1 metrelik mesafe olduğu,

katılanın olay nedeni ile evine girdiği ve gördüklerini annesi katılan ... *******a anlattığı, bu nedenle şikayetçi oldukları ve karakolda canlı teşhis yaptırıldığı 5 kişi içerisinde katılan ...'in sanığı teşhis ettiği anlaşılmıştır.

Sanık suçlamayı kabul etmediğini, olayda kullanılan aracın yanında çalışan işçiler tarafından kullanılmış olabileceğini, olayın meydana geldiği sokağın ilerisinde 2 tane dükkanının olduğunu, aracının bu nedenle günde belki 100 defa buradan geçtiğini beyan ederek iddia edilen suçun kendisi tarafından işlenmediği konusunda ısrarcı olmuştur.

Katılanların kesintisiz ve samimi beyanları karşısında sanığa iftira atmalarını gerektirecek dosyaya yansıyan bir delilin bulunmadığı, katılanın canlı teşhis yapmış olması nedeni ile yaşı da dikkate alındığında tekrar duruşma salonunda yüzleştirme yaptırmanın sonuca etkili olmayacağı da gözetilerek katılanların beyanlarına itibar edilmiş ve katılan ...'e yönelik olarak sanığın olay sırasında katılanı takip edip iç çamaşırlarını indirmiş halde cinsel organı ile oynarken görünür şekilde hareket ederek katılan çocuğa yönelik cinsel taciz suçunu işlediği kanaatine varıldığından mahkumiyetine karar vermek gerekmiş aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklindedir.

IV. GEREKÇE

1. Olayı hemen intikal ettiren katılan mağdurenin aşamalardaki benzer anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında; Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanığın atılı suçu teşhir suretiyle işlediği halde 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezasında arttırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/1651 Esas, 2016/303 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,