Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13778 K.2024/9263

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Tebliğnamede sanık olarak adlarına yer verilen Ceyla ve Burak hakkında kurulan hükümlerin temyize konu edilmediği belirlenmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın cinsel amaç olmaksızın mağdurenin başını okşadığına, suç işleme kastı ile hareket etmediğine, usul ve kanuna aykırı mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.12.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili beyanları ile mağdure anlatımları ile farklılık arz eden katılan anne Ceyda ile tanık ...'in ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın daha önceden tanıdığı mağdurenin bir kez saçını okşamaktan ibaret eylemini cinsel duyguları tatmin amacıyla gerçekleştirdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR