Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13782 K.2023/502

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/2053 Esas sayılı iddianamesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan Karabük Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/247 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14-2016/108521 Esas sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile dosya dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık MüdafiinTemyiz Sebepleri Mağdurenin çelişkili beyanlarına dayanarak somut delil olmadan karar verildiğine, alınan raporlarda darp cebir izi olmadığına ve cinsel muayenesinde taze kanama bulgusu bulunmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, eksik araştırmaya, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ve mağdure ...'nun suç tarihinden yaklaşık 1 hafta kadar önce ... paylaşım sitesi üzerinden tanıştıkları, bir kaç kez görüştükten sonra yüz yüze görüşmeye karar verdikleri, sanığın, suç tarihi itibariyle on beş - on sekiz yaş grubu arasında olan mağdureyle rızası dahilinde vajinal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği, mağdurenin rızasıyla vajinal yoldan organ sokmak suretiyle birkaç kez cinsel ilişkiye girdikleri, mağdurenin 05.07.2015 günü ailesinin yanına geri döndüğü,

mağdurenin sanıktan şikayetçi olduğu anlaşılmış ve sanığın bu suretle zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişkiye girmek suçunu işlediği kanaatine varılarak, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdure beyanları, alınan raporlar, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç tarihinde on yedi yaşındaki mağdureyle cinsel ilişkiye girdiğine dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gibi mevcut haliyle mağdurenin yaşı itibarıyla hukuken geçerli rızasına istinaden gerçekleştirilip, organ sokma boyutuna ulaşmayan fiziksel temas içerikli eylemleri açısından da atılı suçun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/247 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararında sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,