Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13793 K.2024/8017

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine, Mahkemece sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunu gerçekleştirmediği kabulüne rağmen bu suçtan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/3-d ve 43/1. maddelerinin şartları oluşmamasına rağmen uygulanmasının hatalı olduğuna, atılı suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2023 tarihli ve 2023/9-282 Esas, 2023/487 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak sanıkların birlikte gittikleri yerde, eylemlerini birbirleri ardına gerçekleştirmiş olmaları nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 102/3-d maddesi ile artırım yapıldığı halde her bir sanığın diğerinin eylemine de iştirak ettiği gerekçesiyle mükerrer cezalandırma oluşturacak şekilde 5237 sayılı Kanun'un 102/3-d maddesi gereği tayin edilen cezaların aynı Kanun'un 43/1. maddesiyle artırılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak,oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,