Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13805 K.2023/796

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.10.2007 tarihli ve 2007/349 Esas, 2007/534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 20.05.2010 gün, 2010/2441 Esas, 2010/3766 Karar sayılı bozma ilamı ile hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanun'un 562 nci maddesinin birinci fıkrası ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin ikinci fıkrası ile de 231 inci maddesinin on dördüncü fıkrasındaki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu, nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

3. Eskişehir 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 20.05.2010 tarihli ve 2010/659 Esas, 2011/678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2017 tarihli ve 2016/1490 Esas, 2017/123 Karar sayılı kararı ile Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yaptığı ihbar sonucunda denetim süresinde suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık kararı gerekçesiz olarak temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 18.03.2011 tarihinde kesinleştiği, ihbara konu olan ve 5 yıllık deneme süresi içerisinde işlenen Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2015 tarihinde işlenen 2015/355 Esas ve 2016/1037 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetinin, 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrası ve 151 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin olduğu ve hükümden sonra söz konusu hükümlerin uzlaşma kapsamına alındığı anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek,

hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden, ihbar eden mahkemeye uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığının sorulması, sonucuna göre sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu görülmüştür.

Kabule göre de;

Sanığın işlediği kabul edilen eylemin suç tarihi itibarıyla lehe olup 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece hükmünün kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188

sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2017 tarihli ve 2016/1490 Esas, 2017/123 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, kısmen farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,